Þarf öryrki að borga skatt af peningagjöfum?

Sæv­ar Þór Jóns­son lögmaður/​MBA svar­ar spurn­ing­um les­enda Smart­lands.
Hér fær hann spurn­ingu frá manni sem spyr út í pen­inga­gjaf­ir. 


Sæll!

Kær vin­ur sem bú­sett­ur er í USA vill styrkja ís­lensk­an vin sinn með pen­inga­upp­hæð. Þessi ís­lenski vin­ur er ör­yrki. Hver er há­marks­upp­hæð til milli­færslu án þess að borga þurfi skatt af styrkn­um?

Með kveðju, N


Sæv­ar Þór Jóns­son lögmaður rek­ur lög­manns­stof­una Sæv­ar Þór & Partners.


Sæll.

Meg­in­regl­an er að all­ir styrk­ir til ein­stak­linga telj­ast til skatt­skyldra tekna þeirra og í því skipt­ir ekki máli hvaðan styrk­ur­inn er kom­inn. Styrk­ir eru skattlagðir eins og launa­tekj­ur og bera tekju­skatt og út­svar, sam­kvæmt A-lið 7. gr. laga um tekju­skatt, nr. 90/​2003. Per­sónu­leg­ur kostnaður leyf­ist ekki til frá­drátt­ar.


Ef litið er á styrk­inn sem gjöf, er meg­in­regl­an sú að gjöf flokk­ast jafn­framt sem skatt­skyld­ar tekj­ur og ber tekju­skatt og út­svar, sam­kvæmt A-lið 7. gr. laga um tekju­skatt, nr. 90/​2003. Frá því er þó und­an­tekn­ing sem nær til verðlít­illa tæki­færis­gjafa. Ekki er ljóst hver mörk­in eru en ætla má að um sé að ræða verðmæti sem al­

mennt ger­ist um slík­ar gjaf­ir.


Að fram­an­greindu sögðu, skipt­ir ekki máli hvort pen­inga­fjár­hæðin sem til stend­ur að milli­færa sé kölluð styrk­ur eða gjöf, af henni ber að greiða skatta, ís­lensk­um lög­um sam­kvæmt.


Frá þessu er þó að finna nokkr­ar und­an­tekn­ing­ar, þ.á m. er varða söfn­un­ar­fé og styrki vegna veik­inda eða slysa. Það er háð því skil­yrði að fjár­mun­irn­ir gangi beint til þeirra sem safnað er fyr­ir. Hvað varðar fyr­ir­spurn þína kem­ur ekki fram hvort um sé að ræða einn styrk eða fleiri. Séu greiðslurn­ar reglu­bundn­ar eru ákveðnar lík­ur á því að skattyf­ir­völd skoði þær frek­ar sem skatt­skyld­ar tekj­ur en styrk. Þá skipt­ir ekki máli hver upp­hæð fjár­styrks­ins er, annaðhvort verður að greiða skatt af allri fjár­hæðinni eða ekki.


Hvort styrk­ur þessi falli und­ir und­an­tekn­ingu þessa eða ekki, er erfitt að segja til um. Það fer eft­ir því hvernig skattyf­ir­völd túlka þetta orðalag. Til þess að vera al­veg viss í ykk­ar gjörðum væri viss­ast að senda fyr­ir­spurn á skattyf­ir­völd og spyrja nán­ar út í þetta.


Þess má geta að þegar er­lend­ar milli­færsl­ur eru fram­kvæmd­ar þarf að greiða gjald sam­kvæmt gjald­skrá viðskipta­banka viðkom­andi.


Þrátt fyr­ir að gjald­eyr­is­höft­um hafi nán­ast verið aflétt, ber bönk­um að til­kynna um til­tek­in er­lend viðskipti og milli­færsl­ur til Seðlabanka Íslands. Get­ur bank­inn jafn­framt kallað eft­ir frek­ari upp­lýs­ing­um varðandi milli­færsl­una, sé þess þörf. 


Gangi ykk­ur vel,

Sæv­ar Þór Jóns­son, lögmaður/​MBA. 

8. október 2026
Ákæruvaldið féll nýlega frá ákæru um hraðakstur við fyrirtöku málsins í héraðsdómi eftir að lögmaður hjá Sævari Þór & Partners hafði skilað ítarlegri greinargerð um annmarka á sönnunargögnum. Skjólstæðingur lögmannsstofunnar hafði upphaflega viðurkennt brotið en síðar dregið þá yfirlýsingu til baka. Við yfirferð á gögnum málsins kom í ljós að myndavélaupptaka lögreglu var ófullnægjandi og að tæknileg sönnunargögn ákæruvaldsins uppfylltu ekki þær kröfur sem gerðar eru til sakfellingar. Í greinargerð lögmannsins voru annmarkar á sönnunargögnum málsins raktir og færð rök fyrir því að þau nægðu ekki til sakfellingar. Í kjölfarið ákvað ákæruvaldið að falla frá ákærunni. Málið undirstrikar mikilvægi þess að fara vandlega yfir sönnunargögn og að þau standist þær kröfur sem gerðar eru til þeirra í sakamálum.
Eftir Sævar Þór Jónsson • 28. september 2026
Íslenskt réttarvörslukerfi stendur frammi fyrir nýrri og skelfilegri birtingarmynd mansals og ofbeldis hér á landi. Ég hef því miður kynnst þessum málum í stöfum mínum sem lögmaður og ítrekað fengið inn á mitt borð viðkvæm mál þar sem konur í viðkvæmri stöðu vegna fötlunar, alvarlegrar neyslu eða erfiðra félagslegra aðstæðna eru skipulega nýttar af mönnum af erlendum uppruna í þeim eina tilgangi að tryggja þeim síðarnefndu landvistarleyfi og fjárhagslegan ávinning. Þetta er kerfislægt ofbeldi þar sem fórnarlömbin eru undir ægivaldi gerendans. Konurnar eru ekki aðeins beittar kynferðislegu og líkamlegu ofbeldi, heldur eru þær notaðar fjárhagslega. Þær eru neyddar til þess að taka lán, láta af hendi fjármuni eða afhenda húsnæði sem þær hafa fengið í gegnum félagslega kerfið, svo hægt sé að nota það í annarlegum tilgangi. Skelfilegast er þó þegar þessar konur eru þvingaðar til þess að verða óléttar í þeirri von og trú gerenda að barneignir muni auka möguleika þeirra á dvalarleyfi og tryggja þeim hærri bótagreiðslur frá hinu opinbera. Umfang þessa vandamáls er dulið, en alþjóðlegar og innlendar skýrslur sýna að þolendur með fötlun eða í virkri neyslu eru í margfaldri hættu á að verða fyrir mansali þar sem gerendur nýta sér bágborna stöðu þeirra. Jafnvel þótt þessi vandi sé þekktur að nokkru leyti innan réttarvörslukerfisins þá er blasir við mikið úrræðaleysi og vangeta til þess að takast á við hann. Úrræðaleysið ristir dýpst þegar börn eiga í hlut. Þekkt eru sláandi dæmi þess að barnaverndaryfirvöldum hafi borist skýrar og alvarlegar tilkynningar um mál þar sem rökstuddur grunur leikur á að börn séu ekki aðeins vitni að ofbeldi heldur sjálf að verða fyrir líkamlegu og kynferðislegu ofbeldi á heimilinu. Samt sem áður gerist lítið sem ekkert. Skýringar yfirvalda eru af skornum skammti og aðgerðaleysið er æpandi. Þegar stofnanir eru veikburða og hafa ekki nægileg sterk lagaleg úrræði til að grípa til verður staða þessara kvenna og barna hreinlega hræðileg og vonlaus. Kerfið virðist lamast þegar flækjustig mála eykst, sem verður til þess að viðkvæmustu hópar samfélagsins búa við algjört bjargarleysi. Oft leysast þessi mál þegar gerandi er kominn með langan sakaferli eða er undir rannsókn fyrir önnur alvarleg brot, þá fyrst getur lögreglan loksins skorist í leikinn og gripið inn í. Þolendur þessara brota eiga ekki að þurfa að bíða eftir því að gerendur þeirra brjóti af sér margsinnis annars staðar áður en hægt er að grípa inn og bjarga einstaklingum í viðkvæmri stöðu, konum, og saklausum börnum þeirra, úr prísund nútímaþrælahalds. Það verður að vera hægt að grípa inn í og aðstoða þolendur undan þeim brotum sem framin eru á þeim. Það verður að rjúfa þögnina og krefjast þess að yfirvöld opni augun fyrir þessu skuggamansali, ef svo má að orði komast, áður en fleiri líf verða lögð í rúst. Það er siðferðisleg skylda okkar sem samfélags að vernda þá sem geta ekki varið sig sjálfir. 
15. september 2026
Lögmannsstofan Sævar Þór & Partners hefur verið útnefnd Fyrirmyndarfyrirtæki ársins 2026 á samnefndum lista sem er samstarfsverkefni Keldunnar og Viðskiptablaðsins. Þetta er þriðja árið í röð sem stofan hlýtur þessa viðurkenningu.  Við val á Fyrirmyndarfyrirtækjum eru metin fjölmörg atriði, þar á meðal afkoma, eiginfjárhlutfall, stöðugleiki og aðrar rekstrarlegar forsendur. Fyrirtæki sem eru tilnefnd þurfa að uppfylla ströng skilyrði í greiningu Keldunnar og Viðskiptablaðsins. „Að hljóta þessa viðurkenningu þriðja árið í röð er staðfesting á því að við séum á réttri leið og að sá agi sem við höfum lagt í reksturinn skili sér. Þetta er ekki síst hvatning til okkar sjálfra um að halda áfram að vanda okkur, bæði í rekstri og í þjónustu við okkar skjólstæðinga,“ segir Sævar Þór Jónsson, lögmaður. Viðurkenningin sannar enn og aftur að velgengni þarf ekki eingöngu að mælast í stærð eða fjölda starfsfólks, heldur einnig í traustum rekstri, góðu stjórnunarstigi og starfsvenjum sem lúta hæstu viðmiðum um gæði. Með þriðju viðurkenningunni í röð hefur Lögmannsstofan Sævar Þór & Partners fest sig enn frekar í sessi sem leiðandi fyrirtæki í sínu fagi – og meðal þeirra fáu lögmannsstofa sem uppfylla ströngustu kröfur um samkeppnishæfa eiginfjárstöðu, stöðuga afkomu og ábyrgð í rekstri.