Við stofnun fyrirtækja beinist athygli stofnenda gjarnan fyrst og fremst að viðskiptahugmyndinni sjálfri, fjármögnun rekstrarins og því að koma starfseminni af stað. Einnig þarf að ganga frá ákveðnum formlegum atriðum, svo sem skráningu félags og gerð samþykkta. Í þessum undirbúningi fær þó oft minni athygli hvernig samstarfi hluthafa verður háttað til lengri tíma. Reynslan sýnir hins vegar að skýr rammi um réttindi og skyldur hluthafa getur skipt verulegu máli fyrir stöðugleika og farsælan rekstur félags. Þegar fleiri en einn aðili stendur að rekstri fyrirtækis er ekki óalgengt að mismunandi sjónarmið komi upp um stefnu, fjárfestingar eða daglega stjórnun. Ef slíkar aðstæður koma upp án þess að skýr rammi sé til staðar getur ágreiningur fljótt orðið til vandræða. Af þeim sökum hefur hluthafasamkomulag í auknum mæli orðið hluti af vönduðum undirbúningi við stofnun og rekstur félaga. Hvað er hluthafasamkomulag? Hluthafasamkomulag er samningur milli hluthafa þar sem þeir setja sér reglur um samstarf sitt og hvernig þeir hyggjast fara með réttindi sín innan félagsins. Efni slíks samkomulags getur verið mjög mismunandi og er yfirleitt sniðið að aðstæðum hvers félags fyrir sig. Algengt er að samkomulag fjalli um hvernig atkvæðisrétti skuli beitt á hluthafafundum, hvernig skipa skuli stjórn félagsins eða hvaða reglur gildi ef hluthafi hyggst selja hlut sinn. Þá er einnig algengt að samkomulag kveði á um forkaupsrétt annarra hluthafa eða ákveðið ferli sem fylgja skuli ef ágreiningur kemur upp milli eigenda. Markmiðið er í grunninn að skapa ákveðnar leikreglur sem stuðla að fyrirsjáanleika og skýrari samskiptum milli hluthafa. Samspil við lög og samþykktir félags Samþykktir félags eru formlegt skjal sem setur grunnreglur um starfsemi þess og eru jafnframt opinberar. Hluthafasamkomulag hefur hins vegar aðra stöðu, þar sem það er fyrst og fremst samningur milli þeirra hluthafa sem að því standa. Í íslenskum rétti eru ekki sérstök lagaákvæði sem fjalla sérstaklega um hluthafasamkomulag. Af því leiðir að það byggist að meginstefnu á almennum reglum samningaréttar. Samkomulagið bindur því aðila þess innbyrðis, en hefur ekki endilega bein réttaráhrif gagnvart félaginu sjálfu nema það sé sérstaklega aðili að samningnum. Ef upp kemur ágreiningur vegna slíks samkomulags verður úrlausnin því yfirleitt byggð á reglum um vanefndir samninga fremur en reglum félagaréttar. Dæmi úr rekstri fyrirtækja Til að skýra betur hagnýtt gildi hluthafasamkomulags má nefna dæmi úr rekstri fyrirtækja. Hugsum okkur til dæmis tvo aðila sem stofna saman lítið fyrirtæki og eiga hvor um sig helming hlutafjárins. Fyrirtækið gengur vel fyrstu árin en síðar kemur upp ágreiningur um hvort ráðast eigi í frekari fjárfestingar eða selja hluta starfseminnar. Ef engar reglur eru til staðar um hvernig slík ágreiningsmál skuli leyst getur félagið lent í pattstöðu þar sem hvor hluthafi getur stöðvað ákvarðanir hins. Hluthafasamkomulag getur í slíkum tilvikum kveðið á um hvernig bregðast skuli við slíkri stöðu, til dæmis með ákveðnu sáttameðferðarferli eða ákvæðum um kaup annars hluthafans á hlut hins. Í öðru tilviki má hugsa sér fyrirtæki þar sem þrír hluthafar standa að rekstri. Einn þeirra ákveður síðar að selja hlut sinn til utanaðkomandi fjárfestis. Ef engar reglur eru um slíkt getur nýr eigandi komið inn í félagið án þess að hinir hluthafarnir hafi haft nokkuð um það að segja. Með hluthafasamkomulagi er hins vegar hægt að tryggja forkaupsrétt annarra hluthafa eða setja ákveðin skilyrði fyrir slíkri sölu. Þess ber þó að geta að slík ákvæði geta einnig verið sett í samþykktir félagsins samkvæmt gildandi lögum. Í mörgum tilvikum getur þó verið heppilegt að útfæra þau nánar í hluthafasamkomulagi. Þar gefst svigrúm til að setja ítarlegri reglur um framkvæmd forkaupsréttar, tímamörk, verðmat eða önnur skilyrði sem kunna að skipta máli við sölu hlutafjár. Með slíkri nánari útfærslu er hægt að tryggja skýrari framkvæmd og draga úr óvissu ef til breytinga á eignarhaldi kemur. Slík ákvæði geta því haft verulegt hagnýtt gildi og stuðlað að meiri stöðugleika í eignarhaldi fyrirtækja. Skynsamlegt að huga að samkomulagi snemma Í mörgum tilvikum er skynsamlegt að gera hluthafasamkomulag strax við stofnun félags. Á því stigi hafa stofnendur yfirleitt sameiginlega sýn á reksturinn og auðveldara er að ræða atriði sem gætu síðar reynst viðkvæm. Með því að setja skýrar reglur frá upphafi er hægt að leggja traustan grunn að samstarfi hluthafa. Slíkt getur aukið fyrirsjáanleika, dregið úr hættu á ágreiningi og stuðlað að stöðugleika í rekstri félagsins til lengri tíma. Lokaorð Í íslenskum rétti er ekki gerð krafa um að hluthafar geri með sér hluthafasamkomulag. Það getur þó verið mikilvægt tæki til að skýra samskipti hluthafa og leggja traustan grunn að samstarfi þeirra til framtíðar. Stefán Þórarinsson er Lögfræðingur hjá Sævar Þór & Partners
Sævar Þór Jónsson lögmaður ræddi í útvarpsviðtali á Vísi um möguleg áhrif gervigreindar á réttarkerfið. Í viðtalinu velti hann upp spurningunni hvort tæknin gæti í framtíðinni haft hlutverk við greiningu eða mat í dómsmálum. Hann bendir á að þó gervigreind geti unnið hratt úr miklu magni gagna sé mannleg dómgreind áfram lykilatriði í dómskerfinu og grundvöllur trausts til réttarríkisins.
Gervigreind er ekki lengur fjarlæg framtíðarsýn í íslensku réttarfari heldur verkfæri sem þegar er farið að nota. Á meðan tæknin hraðar greiningu álitamála og einfaldar skjalagerð stendur stóra spurningin eftir. Munum við treysta tölvu til að kveða upp dóm yfir okkur? Í dag leysir gervigreindin verkefni sem lögfræðingar töldu óhugsandi fyrir örfáum árum. Hér á landi er undirbúningur þegar hafinn hjá hinu opinbera við að kanna samræmd innkaup á tæknilausnum fyrir lögfræðinga innan stjórnarráðsins. Þetta snýst ekki lengur bara um þægindi heldur grundvallarbreytingu á því hvernig lögum er framfylgt. Rannsóknir sýna að á ákveðnum sviðum skilar gervigreindin meiri nákvæmni en lögmenn, sérstaklega þegar spá þarf fyrir um niðurstöður dómsmála eða leita í viðamiklum gagnasöfnum. Í sumum tilfellum fer tæknin fram úr því sem fólki tekst að jafnaði. En þýðir það að gervigreindin geti tekið við dómarahamrinum? Þar vandast málið. Þrátt fyrir hraðann glímir tæknin við ákveðinn túlkunarvanda. Sé gervigreind til að mynda þjálfuð með gömlum dómafordæmum sem endurspegla úrelt viðhorf er hætta á að hún endurtaki vitleysuna með vélrænum hætti. Réttlæti snýst nefnilega ekki bara um rökfræði heldur líka um mannlegt mat, siðferði og samhengi sem gervigreindin á enn erfitt með að fanga. Innan Evrópu, sem og hér á Íslandi, er nú þegar verið að rýna í lagaumhverfið um notkun gervigreindar í dómskerfinu. Flestir sérfræðingar telja að hún muni ekki koma í stað dómara í bráð, heldur verður öflugur aðstoðarmaður. Kostirnir liggja í hraðanum þar sem hægt er að fara yfir þúsundir blaðsíðna af málsgögnum á augabragði og bent á misræmi í fordæmum sem auðveldlega gæti farið framhjá miseinbeittri manneskju. Mannlegi þátturinn hlýtur þó áfram að vera lykilatriði. Lokaniðurstaðan, sem varðar frelsi og réttindi fólks, verður áfram á ábyrgð dómara sem getur sýnt samkennd og skilið blæbrigði lífsins. Við stöndum á krossgötum hvað varðar gervigreindina því hún mun ekki bara auka nákvæmni við úrslausn mála heldur mun hún spara fjármuni og mannafla og því er ljóst að til framtíðar lítið muni fækka í stétt lögmann og lögfræðinga. Þá er þetta ekki spurningin er hvort gervigreind hafi áhrif á dóma, heldur hversu mikið við ætlum að leyfa henni að ráða för. Erum við tilbúin í heim þar sem niðurstaðan er reiknuð út af gervigreind eða viljum við halda í mannlegt réttlæti – með öllum þeim göllum og mistökum sem því geta fylgt? Höfundur er hæstaréttarlögmaður.
